Wednesday, August 26, 2015

(இது ஒரு மீள்  பதிவு )




உலகம் அறியாத ஒன்று ....... !!!




உலகம் அறியாத ஒன்று நடந்தது ! 59 வருடங்களுக்கு முன் இந்தியாவில், உலகத்தில் எவருமே அறியாமல் எட்டுபேர் கொண்ட குழு மட்டுமே அறிந்த ஒன்று நடந்தது !

ஆம் ! இந்திய அரசாங்கத்தின் முடிவு ஆயுள்இன்சுரன்சதேசஉடமையாக்கும   முடிவு மிகவும் ரகசியமாக நடத்தப்பட்டது!

இதனை நடைமுறைப்படுத்த தேவையான அவசர சட்டம் மிக மிக ரகசியமாக தயாரிக்கப்பட்டது!

திறமையாக , எந்த சிக்கலும் ஏற்படாததாக, பார்த்துப்பார்த்து கவனமாக அமல் படுத்த திட்டம் தீட்டப்பட்டது !

அன்று இதனைச் சாதித்த நிதி அமைச்சர் சி.டி .தேஷ்முக் அவர்கள் தன்னுடைய வரலாற்று நுலில் இதனை  குறிப்பிடுகிறார்!


"நான் எச்.எம் படேலை வர்த்தக அமைச்சர் டி டி கிருஷ்ணமாசாரியாரை சந்திக்க அனுப்பினேன் ! அவருடைய சம்மதத்தை பெற -பிரதமரின் ஆமோதிப்பை பெற-அகில இந்திய ரேடியோவின் டைரக்டர் ஜெனரல் முலமாக இன்று இரவு நிதியமைச்சர் நாட்டுமக்களுக்குஒரு அறிவிப்பு செய்யவிருக்கிறார் என்று செய்தி சொல்ல ! என்ன சொல்லவிருக்கிறேன் என்பதை டைரக்டர் ஜெனரலுக்கும் சொல்லவேண்டாமென்று கூறிவிட்டேன் !"


அன்று இரவு ஒரு அவசர சட்டம் தயாராக இருந்தது ! அன்று இரவு அது கையெழுத்தாயிற்று !  மறுநாள் காலை 9 மணிக்கு இதற்காக போறுக்கி  எடுக்கப்பட்ட அதிகாரிகள் சம்மந்தப்பட்ட இன்சுரன்ஸ் அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்தார்கள் ! அவர்களுக்கு ஏற்கனவே வழங்கப்பட்டிருந்த  அதிகார உத்திரவை காட்டி அலுவலகத்தைக் கைப்பற்றிக் கொண்டார்கள் !ஆயு்ள்  இன்சுரன்சு தேச உடமையாக்கப்பட்டது !இது இந்திய அரசாங்கத்தால் மிகவும் ரகசியமாக நடத்தப்பட்ட ,இனி எப்போதும்   நடத்த முடியாத சம்பவமாகும் !"




ஏன் இவ்வளவு ரகசியம் ? !


முன்னமெயே தெரிந்திருந்தால் கோடிகணக்கான கம்பெனி பணத்தை முதலாளிமார்கள் தங்கள் சொந்த வங்கி கணக்கிற்குமாற்றிவிடுவார்கள் என்ற பயம் தான் காரணம் !

எச்.எம் படேல்,பி.கே.கவுல்,எ,ராஜ கோபாலன் ஆகியமுவரும்தான் தளபதியாகச் செயல்பட்டார்கள்.! அவர்களுக்கு உதவியாக வையாபுரி,எம்.ஜ.ராவ் ஆகியோர் இருந்தனர் ! இந்த நடவடிக்கையை அமைச்சரவைஇன் ஆமொதிப்புக்காக வைக்கவில்லை ! பிரதமரிடம் மட்டும் சொல்லிவிட்டு -அதுவும் தேதி குறிப்பிடாமல் சொல்லிவிட்டு செய்தார்கள் !

பல்வேறு துறையைச் சேர்ந்த 47 அதிகாரிகாளை முக்கிய நகரங்களுக்கு 17ம்தெதியெஅனுப்பினார்கள்  ! அவர்களுக்கு ஏன் செல்கிறோம், என்பதைச் சொல்லவில்லை ! அவர்களிடம் சீல் வைக்கப்பட்ட கவர்கள் கொடுக்கப்பட்டன ! அதில் அவர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எழுதப்பட்டிருந்தது !  

இந்த அதிகாரிகளுக்கன பயண ச்செலவுக்கான பணத்தை அரசு கஜானாவிலிருந்து எடுக்கவில்லை ! முத்த அதிகாரிகள் தங்கள் சொந்த வங்கிக்கணக்கிலிருந்து கொடுத்தார்கள் !  ரகசியம் அந்த அளவு காக்கப்பட்டது !

19-1-56 அன்று இரவு 8.30 க்கு  நிதி அமைச்சர் வானொலி முலம் இன்சுரன்சு நிர்வாகம் அரசு வசம் வருவதற்கான அவசரச் சட்டம்பற்றி  அறிவித்தார் !

கம்பெனி முதலாளிகள் அவசர சட்டம் பற்றிய விதிகளை அறிய தொலைபேசியில் காத்துக் கிடந்தனர் ! மறுநாள்  20-1-1956  அன்று விடிந்ததும் அந்தந்த அலுவலக வாயிலில் ஏற்கனவே நியமிக்கப்பட்டஅதிகாரிகள் கதவு திறக்க காத்திருந்தனர் ! 

கம்பெனியின் கணக்குப் புத்தகங்களில் கோட்டைப் போட்டு கையெழுத்திட்டனர் ! வழக்கம் போல வர்த்தகம் எந்த பாதிப்புமில்லாமல் தொடர்ந்தது ! 

இப்படி ஒரு நடவடிக்கைக்காக 1951ம் ஆண்டிலிருந்து போராடியது    அகில இந்திய இன்ரன்சு ழியர் சங்கம் .

"long live A I I E A !!!


Sunday, August 23, 2015

"ஏன் இப்படி ?  "  



கோபால் ராம் எங்கூட படிச்சவன். நெத்தில குங்கும பொட்டு வச்சிருப்பான். பேசும் போது கொஞ்சம் - கிறுக்கன் இல்ல சார் - அப்படி சில பெருக்கு தோணலாம் ! தோள்ல துண்டு பொட்டிருப்பான். மஞ்சகலர்ல இருக்கும் அதுலகருப்பு எழுத்துல "ராம் ! ராம் ! கிருஷ்ண ! கிருஷ்ண! " நு எழுதி இருக்கும் ! நல்லவன் சார் தப்பா  நினைகாதீங்க !


" பெட்ற்றோல் விலை சகட்டு மேனிக்கு குறைச்சுட்டாங்க பாத்தியா ?" என்றான் என்னப் பார்த்து.

"ஆமம் ! டெ " 

"என்ன ஓமாம் !டே" 

"என்ன செய்யணும் க " 

"அத appriciate பண்ண மாட்டீயளோ ?"

"ஏல ! நான் என்ன காரால வச்சு ஓட்டறேன் ? "

"ரயில்ல போரால்ல! "  கொபால்ராம் இப்படித்தான் மாட்டிக்குவான் .

"பெற்றொல் வெலை ஏறினா ரயில் சார்ஜை ஏத்துவிய ! இப்பம் குறஞ்சு போச்சுல்ல ! சார்ஜை கொறக்க வேண்டியது தானே!" "

"ஆமம் ல ! ஏன் இப்படி "என்று ஆச்சரியபட்டான் கொபால் ராம் . 

அவன் துண்டுல "ராம் ! ராம் ! "நு  எழுதிய இடத்தை தடவிக்கிட்டிருந்தேன் .

"துண்ட விடு டெ" "

"அத தாண்டா நானும் சொல்றேன்" என்றேன்.






















Monday, August 17, 2015

அட.... பாவிகளா !!!

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றாலும் அதற்குள் சில கண்ணி வெடிகள  வைக்க ஏகாதி பத்தியம் திட்டமிட்டது .

வடக்கே காஷ்மீரம்,மேற்கே ஜுனாகத், கிழக்கே அசாம் மலைகாடுகள், மத்தியில் ஹைதிராபாத், தெற்கே கேரளம் என்று கண்ணி வைத்தார்கள். இடது சாரிகளும்,தேசபக்தர்களும் அதனை தடுத்தாட் கொண்டார்கள். இதில் அமெரிக்க,பிரிட்டிஷ், பிரெஞ்சு எகாதிபத்தியம் என்ற வித்தியாசமே  இல்லை. 

நிஜாம் ஆட்சிய எதிர்த்து விவாசாயிகளின் புரட்சியை கம்யுனிஸ்ட்கட்சி தலமை தாங்கி நடத்தியது. அன்று அவர்கள் செய்த தியாகத்தை ஹைதிராபாத்தில் உள்ள "சுந்தரய்ய விஞ்ஞான கெந்திர" காட்சியகத்தில் இன்றும் பார்க்கலாம்.

ஒரு பக்கம் நீஜாமின் கொடுங்கோலாட்சி. மறு பக்கம் பிரிட்டிஷ் எகாதிபத்தியத்தின் அடக்குமுறை ! இந்தியாவில் அவர்களின் ஆட்சியை எதிர்த்த சுதந்திர போராட்டம். இந்த சூழலை எதிர்கொண்டு வெற்றி பெற்று மூன்றுஆண்டுகள் ஹைதிராபாத் சம்ஸ்தானத்தை கம்யூனிஸ்டுகள் ஆண்டனர்.

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற போது அந்த பொராளிகள் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே கிடையாது. இந்தியாவோடு இணந்து புதிய வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்க கனவு காண  ஆரம்பித்தார்கள்.

நிஜாம் இந்தியாவோடு சேர மறுத்துவிட்டார். இந்தியாவின் புதிய ஆட்சியாளர்கள்  கம்யுணிஸ்டுகளொடு கைகுலுக்க தயராக இல்லை. அன்றய நேரு அரசு ஹைதிராபத் நிஜாமை அடக்க ராணுவத்தை அனுப்பியது. கர்னல் சௌதிரி தலமையில் படைவந்தது. சர்வதேச சிக்கல் வரமலிருக்க இந்த ராணுவ நடவடிக்கையை " police action "  என்று பொய் சொல்லி நடத்தினார்கள். போராளிகளுக்கு ஒருபுறம் நிஜாம்-மற்றொரு புறம் இந்திய ராணுவம் --நிஜம் சரணடந்தார்-  விவசாயிகள் தாக்குப்பிடிக்க முடியாமல் சிதறினர். 

1947ம் ஆண்டு இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றாலும் ஹைதிராபாத் 1948ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 17ம் தெதிதான் இந்தியாவோடு இணந்தது.

செப்டம்பர் 17ம் தேதியை தெலுங்கானா ராஷ்ற்ற கட்சி முதலவர் சந்திர செகர ராவ் கொண்டாட மறுக்கிறார்.அவருக்கு முஸ்லீம்கள் வாக்கு முக்கியம்.

பா.ஜ.கா இதனைகொண்டாடியே தீர வேண்டும் என்று நிற்கிறது . முஸ்லீம்களை எதிர்க்க ஒரு வாய்ப்பு என்பதால் .

அந்த விவசாயிகளின் புரட்சியை இந்தபாவிகள் எவ்வளவு கேவலப்படுதமுடியுமோ அவ்வளவு கேவலப்படுத்தவே செய்வார்கள்..

என்ன செய்ய !!!

  

Sunday, August 16, 2015

அந்த மூன்று கம்யுனிஸ்டுகள் ஏற்றிய தேசீயக் கொடி.

இறக்கப்படுவதே   இல்லை.........!!! 

57ம் ஆண்டுகளி லிருந்து நான் ஹைதிராபாத் நகரத்தில் இருந்தேன். பிரும்மாண்டமான நாகார்ஜுன சாகர் அணை கட்ட ஆரம்பித்திருந்தார்கள். அடிக்கடி நண்ப ர்களௌ அங்கு செல்வேன். கிருஷனானதியின் நீர்வீழ்ச்சியில் குளித்திருக்கிறென். அணையின் நீர் பிடிப்பு பகுதியில் இருந்த குன்றும் அதில் இருந்த சிற்பங்களும் நாகர்ஜுன பல் கலை கழகத்தின்பெருமைகளை பறை சாற்றிக்கொண்டிருந்தன. .

அந்த காட்டுப்பகுதியிலுள்ள "லமபாடி"மக்களோடு நனபர்களின்  உதவியோடு பேசி மகிழ்ந்திருக்கிறேன்.தெலுங்கானா விவசாயிகளின் ஆயுதப்புரட்சியில்பங்கு கொண்ட முதியவர்களையும் சந்தித்திருக்கிறேன்.  அந்த வீரர்களூக்கு பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் ஆந்திர,தமிழகப்பகுதிகளிலிருந்து ஆயுதங்களையும் ,உணவுப்பெருட்களையும் காடுவழியில்கொண்டுசெல்ல இந்த லமபாடி வனகுடி மக்கள் செய்த சாகசங்கள் இதிகாசதன்மை வாய்தவை .

( "கிருஷ்ணா நதிக்கரையிலிருந்து "என்ற என் நாவலில் இதனை விவரமாக எழிதி இருக்கிறேன் )

இ ந்த சம்யத்தில் தான் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது. அந்த விவாசாய வீ ரர்கள் ஆடிப்பாடிமகிழ்ந்தனர்.இந்திவின் சுதந்திர கொடியை ஏற்றி விழா நடத்தக் கூடாது என்றி அன்றய நிஜாம் அரசர் உத்திரவிட்டர். அவருடைய தளபதியாக இருந்தவன் சௌதி நாட்டைச்செர்ந்த காஜிம் ரஜ்வி. அவனுடைய தனிப்படையின் பெயர்"ரஜாக்கர்" கள். ஹைதிராபாத் ராஜ்யத்தில் இந்திய தேசியக் கொடி ஏற்றப்படுவதை  தடுக்க படையை ஏவினான்.

இந்த விவசயப்புரட்சிக்கு தலமைதாங்கியவர்கள் கம்யுணீஸ்டுகள்.

நல்கோண்டா மாவட்டத்தில், ராஜாபேட்டை என்ற கிராமம் உள்ளது அதில் உள்ள குக்கிறாமாம் 

பேகம்பேட்டை. .அங்கு மூண்ரூ கம்யூணீஸ்ட் இலைஞர்கள் -ஜிட்டா ராமசந்திர ரெட்டி, சிம்குலா மல்லையா, பத்தம் நரசிம்க ரெட்டி,என்ற முவரும் கிராமத்தின் மையப்பகுதியில் கோடியை ஏற்றிவிழா எடுத்தனர்..

நிஜாமும் ,ரஜாக்கர்களும் கொடியை இறக்க தங்கள் பலத்தை பயன்படுத்தினர். அந்த கிராமத்துமக்கள் எதிர்த்து ரஜக்கர்களை விரட்டியடித்தனர்>நிஜாமிடமிருந்து விடுதலை ஆகும்வரை இறக்கவிட மாட்டோமென்று நின்றனர்.

இன்றுவரை அந்த கோடியை  அவர்கள்  இறக்க அனுமதிப்பதில்லை.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆகஸ்டுபதினைந்தாம் தேதி அன்று  புதுகொடியை எற்றமட்டுமிறக்குவார்கள்.அதெபோல்கிராமத்தில்னடக்கும் தசரா" விழாவின் போதும்கொடியை மாற்றி புது கொடியாய் எற்றுவார்கள் .    

Wednesday, August 12, 2015

"அந்த இளம் தாயின்

பிரகடனம் ........ "




"ஸ்ஸூ...... அது ஒரு ஆண் குழந்தை....:):) அம்மா சென்டிமெண்ட்டை காலத்துக்கும் பெரிசா  ஏன் பேசராங்க என்பதை இப்போ உணர்ந்துகிட்டென் . இனி நானும் டயலாக் விடுவேன்.. உன்னை பத்து மாதம் சுமந்து பெத்தவா டா ... நு...ஆனால் மிகவும் கூர்மையாக பார்த்தால் ...இந்த அம்மா சென்டிமென்டுக்கு பின்னால் அல்லது இந்த தாய்மை கதைகளுக்கு பின்னால் .....பல ஆத்மாக்கள் அந்த முழுமையான உணர்வினைப் பெற ...:):) அதனால நாந்தான் சுமந்தேன் நு....எனக்கு மட்டும் தான் வலி நு ...எனக்குமட்டும்தான் வேதனை நு... சொல்ல மாட்டேன் ......இந்த சமயத்தில மற்றவர்களிடமிருந்து நான் அபரிமிதமான அன்பை பெற்றேன்...என்னுடைய நெருக்கமன நண்பர்களாகட்டும்... உறவினர்களாகட்டும்.... என்னுடன் பணியாற்றியவர்களாகட்டும்...நான் சந்தித்தவர்களாகட்டும்...  ஓவ்வோருவரும் ...ப்ப்ப்ப்பா ...மனிதர்கள் எவ்வளவு நல்லவர்களாக இருக்கிறாங்க .....அதுவும் என்ன சுத்தி எவ்வளவு நல்லவங்க.....இதுக்கு மேல எனக்கு என்ன வேணும் !!!! நான் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவள் நு சொல்றதெலாம் சின்ன வர்த்தை...... நானெல்லாம் இப்படி உங்க யார்கிட்டயும் இருந்ததில்ல ....இப்படி இருப்பனா நு தெரில...என்னோட பையன் இத்தன பேரோட கவனிப்புல ....இத்தன பேரோட அன்புல....இத்தன பேரோட பாசத்துல பிறந்திருக்கான்...இதுக்கும் மேல என் குழந்தைக்கு நான் எதுவும் வெணும் நு கேக்கல.....!!! நான் சந்தித்த அத்துணை உள்ளங்களுக்கும் என் அன்பும் அணைப்பும் உரித்தாகுக..:):) என்  தாய்மையை நான் உணர்வது உங்களால் தான்...என் பையன் எல்லருக்குமாக இருப்பான்.... நல்லா வளருவான்...நம்பிக்கை ...தைரியம் எனக்கு இருக்கு....."



எங்கள் அன்புத்தோழன் "அசாக்கி "ன் மகன் ஜெய சந்திர ஹஷ்மி. அவன் மனைவி "அன்பு" ! சின்னஞ்சிறு பெண் ! அசாக்கிற்கு பேரனை நேற்று பெற்று கொடுத்திருக்கிறாள் . என்னை "தாத்தா-தாத்தா ' என்று அழைப்பாள் . அந்த சின்னப் பெண்ணுக்குள்ளே எவ்வளவு பெரிய உள்ளம்

....அசாக்கு நீர் கொடுத்து வைத்தவர்...ஹஷ்மி நீயும்தான்.... நீடூழி வாழுங்கள்  .


("அசாக்  " அந்த புரட்சிகர பத்திரிகயான "தீக்கதி" ரின் ஆசிரியர்.  அவரை "ஏல ! "அசாக்கு "நு  கூப்பிட முடியாது, ஹஷ்மி ,அன்பு அந்த சின்னப்பயல நான் "ஏல ! ஏல ! "அசாக்கு" நு ஆயிரம் தடவை கூப்பிடுவேன் . சரியா ? )