(நாடக விழாவை முன் நிறுத்தி )

"கே.எம்." அவர்கள் எழுதிய ,

"புதிய தலைமுறை "

நாடகம் .....!!!

1975 மாண்டு ஜூலை மாதம் 12 ம் தேதி  மதுரையில் தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம் உதயமாகியது .அதன் ஆயத்த மாநாட்டில் தீக்கதிர் ஆசிரியர் கே>முத்தையா அவர்கள் எழுதிய "புதிய தலைமுறை "என்ற நாடகத்தை பீப்பிள்ஸ் தியேட்டர் காரர்கள் அரங்கேற்றினார்கள். 

சனாதன தர்மத்தில் ஊரிய புரோகிதர் அவர். அந்தணர்களை வீடுகளில் புரோகிதம் செய்து கடினமாக வாழ்க்கையை நடத்தி  வருகிறார் . அவர் மகன் பரந்தாமன்> அப்பாவி.பயந்த சுபாவம் உள்ளவன். அவனையும் புரோகித தொழிலுக்கு பழக்கி வருகிறார்.

தந்தைக்கு அடங்கி நடப்பவன் பரந்தாமன். "துஷ்டனை கண்டால் தூரவிலகு "என்று போதிக்கப்பட்டவன் .

அவன் பக்கத்தி வீட்டில் வக்கீல் ஒருவர் வசிக்கிறார்.அவருடைய மகள் இளம் விதவை .நல்ல படிப்பும் துனிச்சலும் உள்ள பெண்.வீட்டின் முலையில் உக்கார வைக்கப்ப்டுகிறாள். பரந்தாமன் வக்கீல் வீட்டிற்கு சென்று அவருக்கு உதவிகளை செய்வான். அவனுக்கு உள்ள ஒரே ஆறுதல் வக்கீலின் மகளோடு பேசி உலக விஷயங்கள் தெரிந்து கொள்வது தான் .அவர்களுக்கு இடையே ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது.

அந்த பெண் பரந்தாமனை அழைத்துக்கொண்டு பட்டணம் சென்று புதிய வாழக்கையை நடத்துகிறாள் .பரந்தாமன் பட்டணத்தில் ஒரு தொழிற்சாலையில் பணியாற்றுகிறான் . தொழிற்சங்கத்தில் ஈடுபாடு கொண்டு மாறி வாழ்க்கையை சந்திக்கிறான்.

இந்தநாடகத்தில் புரோகிதர் பாத்திரமும்,பரந்தாமன்  பாத்திரமும் மிகவும் வித்தியாயசமாக படைக்கப்பட்டிருந்தது. புரோகிதருக்கு கண் அறுவை சிகிச்சை நடக்கிறது.ஆசாரமான அவர் மறுநாள் காலை குளிக்கிறர் .இது அவர் உடலை பாதிக்கிறது .கே.எம்.அவர்கள் இந்த பாத்திரத்தை காஞ்சி பெரியவர் சாயலில் படைத்திருப்பார்.

இந்த நாடகத்தை காஸ்யபன் இயக்கி இருந்தார். ராஜகுணசேகர் இசை அமைத்திருந்தார். "நான் வாழ்ந்து காட்டுவேன் "என்று வக்கீலின் பெண் பாடும் பாடல் புகழ் பெற்ற ஒன்றாக மாறியது.

 மதுரை மில் தோழலாளியான  துரைராஜ் இதில் சிறப்பாக செய்திருப்பார்.

 அப்பாவியான பயந்த பரந்தாமனாக காஸ்யபன் நடித்திருந்தார். அப்பாவி யாகவும்,பயந்தவனாவும் அன்று நடித்து வந்த டி .ஆர். ராமசந்திரன் பாணியில் காஸ்யபன் நடித்து அந்த பாத்திரத்துக்கு மெருகேற்றினார்.

அவர்நாடிப்பை பார்த்த இயக்குனர் ஆர்.செல்வராஜ் தான்  இயக்கிய "புதியஅடிமைகள் " படத்தில் காஸ்யப்பனை நடிக்க வைத்தார் . 

தமிழகம் முழுவதும் சுற்றி வந்த வெற்றிகரமான நாடகங்களில் இதுவும் ஒன்று.

 

  

(நாடக விழாவை முன் நிறுத்தி )

மின் வாரிய சுந்தரம் எழுதிய 

"பிதாவே என்னை மன்னியும் "

நாடகம்...!!!

மின்சார வாரியத்தில் தொழிலாளியாக சேர்ந்தவர் தோழர் சுந்தரம் அவர்கள். அவர் எழுதிய நாடகம்  தான் "பிதாவே என்னை மன்னியும் "என்ற நாடகமாகும். மதுரை பீப்பிள்ஸ் தியேட்டர்ஸார் அரங்கேற்றிய நாடகங்களில் பாராட்டப்பட்ட நாடகங்களில் ஒன்றாகும்.

கர்த்தரின் மீது ஆழ்ந்த நமபிக்கையும்,திருசபையின் மீது அர்ப்பணிப்பும் கொண்டவர் அந்த பாதிரியார். தன பங்கு மாக்களை தினம் சந்தித்து அவர்களை ஜெபக்கூட்டங்களுக்கு வரும்படி செய்வார் . அந்த கிராமத்து மக்களும் பாதிரியாரிடம் மிகவும் பணிவோடும் மரியாதையோடும் நடந்து கொள்வார்கள்.

பாதிரியாரை உறவுப்பையன் அவரிடம் ஏதாவது விமரிசனமாக சொல்லுவான்.'பாவ மன்னிப்பு என்பது சரியல்ல. குற்றம் செய்தவன் தண்டனையைஅனுபவித்தே ஆகவேண்டும். அவனை மன்னிப்பது தவறு" என்று வாதிடுவான்.

"தவறு செய்யாதவர் மனிதர் எவர் உள்ளார். எல்லாருமே தவறு செய்தவர்கள் தான். பாவம் செய்தவர்கள்  தான். ஒரு பாவம் செய்தவன் மற்றோரு பாவியை எப்படி தண்டிக்க முடியும். அவனை மன்னிப்பதே சரி" என்று பாதிரியார் விளக்கமளிப்பார்.

அந்த கிராமத்தது பண்ணையார் ஜெபக்கூட்டத்திற்கு தவாறா மல் வருபவர். பாதிரியார் அவர் வருவதை பாராட்டி சொல்வார். பண்ணையார் சகலவிதமான குற்றங்களையும் செய்ப்பவர் .ஒவ்வொரு ஞயிரும் கூட்டம் முடிந்ததும் கூண்டிலேறி தன் பாவங்களை "ஒப்புவித்து " மன்னிப்பு கோறுவார்.கள்ளமின்றி மன்னி ப்பு கோரும் பண்ணையாரை பாதிரியாருக்கு நிரம்ப பிடிக்கும்.

அந்தவாலிபனோ    இதனை எதிர்ப்பான்.

பாதிரியாரின் தங்கை சீரழிக்கப்பட்டு இறந்து விட்டாள் . திருசபை கூட்டம் முடிந்ததும், பண்ணையார்,  கூண்டிலேறி அந்த பெண்ணை கற்பழித்ததையும்,கொலைசெய்ததையும் "ஒப்புவித்து " மன்னிப்பு கோருகிறான்.

திருசபையின் இருக்கும் சிலுவையின் முன்னால்  சென்ற பாதிரியாரை தன அங்கியை கழற்றி பீடத்தில் வைத்துவிட்டு "பிதாவே என்னை மன்னியும் "என்று கூறி கோவிலை விட்டு வெளியேறுகிறார். நாடகம் முடிவடைகிறது.

வெகுவாக விமரிசிக்கப்பட்ட பாராட்டப்பட்ட நாடகம் இது.சுமார் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடத்தப்பட்ட நாடகம்.

ராஜ குண  சேகர் பாதிரியாராக நடிப்பார். பாதிரியாருக்கே உள்ள கம்பிரமும்,நெகிழ்ச்ச்சியும் பார்வையாளனை கட்டி போட்டுவிடும்.

இந்த நாடகத்தை அவரேதான் இயக்கவும் செய்தார் .

தமிழகம் முழுவதும் இந்த நாடகம்போடப்பட்டது. திண்டுக்கல்லில் பேகம்பூரில் போட்டபோது அந்த மக்களாராவரம் செய்து வரவேற்றனர்.

கோவையில் அந்த மக்கள் தலைவன் தோழர் ரமணி வெகுவாக புகழ்ந்தார் .

"சாமா ! உலகத்தின் முதல் புரட்ச்சியாளன் ஏசு பிரான் தான் " என்று    கூறி விளக்கினார்.

இந்தநாடகத்தை எழுதிய சுந்தரம் ஒய்வு பெற்று மதுரை அனுப்பானடியில் வசித்து  வருகிறார்.

சுந்தரம் அவர்களுக்கு என் வாழ்த்துக்கள். 

 .

(நாடக விழாவை முன் நிறுத்தி )

E .M . ஜோசப் ,

மாணிக்கம் ,

ஆகியோரும் 

நடித்தார்கள்...!!!

கொஞ்ச்ம கொஞ்சமாக பீப்பிள்ஸ் தியேட்டர் அறிமுகம் தொடர்ந்தது. மதுரை நகரத்தில் தைக்கால் தெரு,செல்லூர்,திருப்பறம் குன்றம், என்று வீதிகளில் கொட்டகை போட்டு நாடகங்களை நடத்தினார்கள்.  

முதல் நாடகமான "நெஞ்சில் ஒரு கனல்  "நாடகத்தில் ஒரு கம்பெனி அதிகாரி வேடத்தில் அன்று மருத்துவராக இருந்த தோழர் தா.ச.ரசாமானி அவர்கள் நடித்தார்கள். சாதாரணமாக பேசும் பொது கூ ட கொச்சை  தமிழில் அவர் பேச மாட்டாரா.பண்டித தமிழ்த்தான் அவர் பேசுவார். அடுத்த முறை அவருக்கு பதிலாக எல்.ஐ.சி ஊழியர் தி.வி நாராயணன் நடித்தார்.

இந்தநாடகத்தில் இரண்டு மாணவர்கள் பாத்திரம்வரும்.அதில் உபேந்திரனும் ,கலையான சுந்தரமும் நடித்தார்கள்.நல்லஉயரமும் கம்பிரமான தோற்றமும் நடுத்தறவயதும் கொ ண்டு   அவர்கள் வருவதை பார்வையாளர்கள் ரசிக்கவில்லை. ஆகவே செல்லூரில்  நாடகம் போடும் பொது இ.எம்.ஜோசப்,அவர்களை நடிக்க வைத்தோம்.  பள்ளிமாணவனைப்போல் இருந்த அவர் கடசித்தமாக பொருந்தினார்.. மற்றோரு மாணவனாக மாணிக்கம் அவர்கள் நடித்தார்கள்.

பொது வாழ்க்கையும்,தொழிற்சங்க பாணியும் ஜோசப்  நாடகங்களில் நடிக்க முடியாமல் செய்து விட்டது.

மாணிக்கம் தன இறுதிக்காலம் வரை பீப்பிள்ஸ் தியேட்டரின் முக்கிய நடிகராக விளங்கினார்.

பிற்காலத்து,அசாக் என்ற குமரேசன் கதாநாயகனாக நடிக்க வந்தார்.

கிட்டத்தட்ட 25 வருடங்கள்  இயங்கி வந்த இதன் முக்கியமான நாடகங்கள் பற்றி எழுதவிருக்கிறேன்.  

(நாடக விழாவை முன் நிறுத்தி )

கட்சி காங்கிரசும்,

பீப்பிள்ஸ் தியேட்டரும் ....!!!

1971ம் ஆண்டு கடசி காங்கிரசைமதுரையில் நடத்த முடிவு செய்தது. "இநதியா புராவிலும் இருந்து பார்வையாளர்கள் வருவார்கள்>.தமிழகத்தின் கலாசார பாரம்பரியத்தை எடுத்துக்காட்டும் விதமாக காலை நிகழ்ச்ச்சிகள் அமைய வேண்டும். ஒரு அருமையான நாடகத்த்தை போட வேண்டும் "என்று செயற்குழு உறுப்பினர் கே.முத்தையா அ வர்கள் கூறினார்கள்.

மாவட்டக் குழு எல்.ஐ.சி தோழர் நாராயண் சிங் அவர்களிடம் இந்த பணியை செய்யும்படி கேட்டுக்கொண்டது.

தனபால் பாண்டியன் ,மூ த்த எழுத்தாளர் ப.ரத்தினம், உபேந்திரநாத் ஜோஷி, காஸ்யபன்.மதுரை மில் , தொழிலாளிகள் துரைராஜ்,சேதுராமன்,  என்று ஒரு ஜாமாவை அழைத்து கே.எம் தலைமையில்  கூட்டம் போட்டார்.சிங்  அண்ணன் . 

இறுதியில் ரத்தினம் அவர்கள் எழுதிய திய நாடகத்தை போடுவதும்.அடா காஸ்யபன் இயக்குவது என்று முடிவு செய்தார்கள். 

நாடகத்தை ஒருகுழுவாக அமைத்து கடசி பின்புலமாக இருந்தால் நீடித்து நிலைக்கும் என்று காஸ்யபன் குறிப்பிட்டார்..

தனபால்பாண்டியன் தலை வராகவும், உபேந்திரன் செயலாளராகவும் குழு அமைக்கப்பட்டது.

வங்க நாடக நடிகர் உட்பல்  தத் அவர்களை பாலா ஈர்ப்பு கொண்ட காஸ்யபன் இந்த குழுவுக்கு "P eople's Theatre " என்றுபெயர்  வைக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.   

எல்லாரும் ஏற்றுக்கொண்டு அந்த பெயரில் குழு ஆரம்பமாகியது.

ரத்தினம் அவர்களை எழுதிய நாடகம் தான் "நெஞ்சில் ஒரு கனல்" என்ற முதல் நாடகமாகும்.

தனபால் பாண்டியன் கதாநாயகனாக வும்,துரைராஜபண்ணையாராகவும் நடித்தார்கள் . காஸ்யபன், சேதுராமன்,மின்வாரிய சுந்தரம்,கே.பி ஆறுமுகம் , ரங்கராஜ், என்று பலர் சேர்ந்தார்கள். ஒத்திகை மூன்று மாதம் நடந்தது.

அப்போது தன வங்கதேச விடுதலை போராட்டம் கடுமையான நிலையை அடைந்ததால் கடசி காங்கிரஸ் ஒத்திவைக்கப்பட்டது. நாடகக்குழு செய்வதறியாது திகைத்தது. குழுவின் மனதறிந்த நாராயண் சிங் இந்த நாடகத்தை வசூல்  நாடகமாக எட்வார்டு அரங்கத்தில் பட முடிவு செய்தார் .

அரங்கேறிய நாடகத்தை பத்த்ரிக்கைகள்புகழ்ந்தன. குறிப்பாக இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸில் வி.டி. தாமஸ்  அவர்கள் மிகவும்சிறப்பான விமரிசனத்தை ழுடி இருந்தார்.பாரவையாளர்களின் பாராட்டும் சேர்ந்து கொண்டது .

இந்த நாடகத்தில் பிணமேடையை கவனிக்க எல்.ஐ சி தோழர்கள், ராஜகுணசேகர்,எஸ்.பி.கலயாணசுந்தரம், ராஜகோபால் ஆகியோர் வந்தனர்.பின்நாளில் ராஜ் குணசேகர்,நடிகராக ,சீஸை அமைப்பாளராக,இயக்குனராக பரிணமித்தாரா. கலையானி நடிகராக ,ஒப்பனைகலைஞராக மாறினார். 

பல்வேறு மாவட்டக்குழுக்கள் நாடகத்தை போட விரும்பின. கரூர் ,கோவை,திருப்பூர்,சேலம், தஞ்சை , நெல்லிக்குப்பம், நாகர் கோவில் என்று குழு தமிழகம் முழுவதும் அறிமுகமாயிற்று.   

பின் மேடை,திரைசீலை இசை ஒப்பனை என்று எல்லாவற்றையும் குழுவே செய்து கொண்டதால், மிகவும் குறைத்து சிலவில் நாடகங்களை போட முடிந்தது. இசைத்துறையில் சிறப்பாக பணியாற்றும் சந்திர சேகரன் (lic ) வந்து சேர்ந்தார்.

Lic  ஊழியர் சங்கத்தின் தலைவராக பணியாற்றியவர் சந்திர சேகரன்.

   

(நாடக விழாவை முன் நிறுத்தி )

SAP  அவர்கள் ,

எழுதிய நாடகம் ,

"ரத்த புமி "...!!!

1946 லிருந்து 1951ம் ஆண்டுவரை நிஜாமின் தெலுங்கானாவில் விவசாயிகள் ஆயுதம் தாங்கிய போராட்டத்தை நடத்தினர். அந்த தள நாயகன் பி.சுந்தரய்யா இந்த விவசாய பெருங்குடி மக்களுக்கு "தளபதியாக " இருந்து செயலாற்றினான் ."The Thelugana Strugle என்ற நூலையும் எழுதினான்.

அதனைப்படித்த தோழர்  SAP அதிலிருந்து ஒரு சிறு பொறியை எடுத்து வீரமிக்க நாடகமாக்கினார்.அதுதான் "ரத்தபூமி " .

நிஜாமின் ஆடசியில் விவசாயிகள் ரயத்துவாரி,மற்றும்ஜமிந்தாரி முறையில் இருந்தனர். ஜமீன்தார்,ஜாகிர்தார்,நவாபுகள் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலத்திற்கு சொந்தக்காரர்கள்.அந்த நிலத்தில்ப்பாயும்,நதி,நீர்நிலைகள் ,மலைகள்,மரங்கள்,காடுகள் ,விலங் குகள்,பறக்கும் பறவைகள், ஏன் வாழும் மனிதர்கள் உட்பட அவர்களுக்குச சொந்தம்.

அந்த மனிதர்கள் கொடூரமாக சுரண்டப்பட்டனர். பெண்டு பிள்ளைகள் சீரழிக்கப்பட்டனர். அப்படி வாழ்ந்த ஒருகிரமாத்து சிறுவன் இந் தகொடுமை பிடிக்காமல் எழுகிறான்> "குமரய்யா "  என்ற  அவன் வா லிபனாகும் பொது இவர்களை எதிர்த்து ஆயுதம் தாங்கி போராட முடிவு செய்கிறான்.

ஆரம்பத்தில் நிஜாமின் கூலிப்படையை எதிர்த்து போராடும் அந்த மக்கள்  சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, இந்திய ராணுவத்தை எதிர்த்து போரிடுகிறார்கள்.

குமரய்யாவின் போராட்டத்தை சித்தரிக்கும் நாடாகம்தான் "ரத்த பூமி "

தீர மிக்க இந்த நாடகத்தை எம்பிஆர்  இயக்கி இருந்தார்.உணர்சசி கரமான வசனமும் கதை அமைப்பும் கொண்டிருந்தாலும் , தமுக்கம் கலையரங்கின்  "போதாமை"யால் நாடகம் சோபிக்காமல் போயிற்று.

ஆனாலும் எம்பிஆர்  முழு நீள நாடக வடிவத்தையும் கைக்கொண்டார் என்பதற்கு "ரத்த பூமி" சாடசியாக திகழ்கிறது.  

இந்த சமயத்தில் தான் 1971ம் ஆண்டு மார்க்சிஸ்ட்  கட்ச்சி தன அகில இந்திய மாநாட்டை மதுரையில்  நடத்த முடிவு செய்தது.

அதனையொட்டி"People's  Theatre "மக்கள் நாடக மன்றம் என்ற குழு ஒன்றும் உதயமாகியது.